Το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας στην Τύμπου
Γράφει η Μαρία Σωκράτους
Το παρόν άρθρο δίνει την έναρξη για μια νέα στήλη στην
σελίδα μας.
Μια στήλη η οποία θα είναι αφιερωμένη στα κατεχόμενα χωριά
μας. Στα Λατσιά μας, έχουμε πολλούς συμπολίτες μας πρόσφυγες που νοσταλγούν τα
χωριά τους είτε είναι μεγάλoi και έζησαν σε αυτά, είτε είναι νέοι και τα
νοσταλγούν μέσα από τις ιστορίες των γονιών και των παππούδων τους.
Να μου επιτρέψετε να εγκαινιάσω αυτή την στήλη από το
χωριό της μητέρας μου, την Τύμπου. Μπορεί, να γεννήθηκα και να μεγάλωσα στα
Λατσιά, μπορεί να αναφέρω πως είμαι Λατσιώτισσα αλλά έχω ρίζες Τυμπιώτικες. Ας
λέμε με περηφάνεια ποια είναι η πόλη μας, αλλά κανένας απόγονος προσφύγων να μην
ξεχνά τις ρίζες του, το χώμα των γονιών και των παππούδων του, γιατί οι ρίζες
είναι ένα από τα κειμήλια που μας δίνει η οικογένεια μας.
Η Τύμπου λοιπόν για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουμε
εμείς οι νέοι είναι κτισμένη κοντά στη δυτική όχθη του ποταμού Γυαλιά και
γνώριζε μεγάλη πληθυσμιακή ανάπτυξη, αφού το 1881 είχε μόνο 278 κατοίκους και
μέχρι το 1973 οι κάτοικοι του χωριού αυξήθηκαν στους 1288.
Το αεροδρόμιο του χωριού κτίστηκε από τους Άγγλους την
περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Δυστυχώς τα τουρκικά στρατεύματα το
ανακαίνισαν και το επαναλειτούργησαν μετά το 1975. Σήμερα, το αεροδρόμιο με νέα
κριτήρια καθώς και νέους διαύλους ονομάζεται
«Ερτζιάν».
Να αναφέρω ακόμη πως το πρώτο παρθεναγωγείο του χωριού ήταν
κτισμένο κοντά στην κεντρική εκκλησία, του Αγίου Γεωργίου. Το παρθεναγωγείο
αποτελείτο από δύο τάξεις. Ενώ, το αρρεναγωγείο ήταν στην είσοδο του χωριού και
στο χωριό το ονόμαζαν « ΤΖΙΗΠΠΗ».
Όπως προαναφέρθηκε η κεντρική εκκλησία του χωριού ήταν ο
Άγιος Γεώργιος, όμως το χωριό περιελάμβανε και δύο ξωκλήσια, το ξωκλήσι της
Αγίας Μαρίνας και το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία. Τα σπίτια σε κάθε γειτονιά του
χωριού ήταν το ένα δίπλα στο άλλο και τα παιδιά του χωριού μπορούσαν να παίξουν
άφοβα τόσο στις γειτονιές τους όσο και στην πλατεία του χωριού.
Ήταν όμως ένα χωριό όπου οι κάτοικοι του ήταν συνεχώς σε
δράση, αν δεν δούλευαν, οργάνωναν εκδηλώσεις ή ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο.
Μάλιστα το 1940 δημιουργήθηκε η πρώτη ομάδα του χωριού η «Νέα Γενεά» όπου
αργότερα μετονομάστηκε Ε.Α.Κ. και το τελικό όνομα της ομάδας ήταν ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ
ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΤΥΜΠΟΥ.
Όμως, τι έχει μείνει τώρα από τα σπίτια, τις εκκλησίες, την
πλατεία. ΤΙΠΟΤΑ. Τα σπίτια του χωριού γκρεμίστηκαν όλα και στην θέση τους
κτίστηκαν πισίνες, ξενοδοχεία και πολυκατοικίες για να ζουν στο χώμα μας οι
αξιωματικοί του Αττίλα. Τα νεκροταφεία έγιναν λέσχες των αξιωματικών και εδώ
στα Λατσιά να υπάρχουν παππούδες, γιαγιάδες και μεσήλικες που να ζουν με τις
φωτογραφίες των σπιτιών τους και των παιδικών τους χρόνων. Να νοσταλγούν να
επιστρέψουν πίσω στο σπίτι τους αλλά να μην υπάρχει. Να σκέφτονται πως τη γη
τους την έχουν άλλοι.
Και ξαφνικά μια μέρα, εκεί που ζουν με την ελπίδα, να
έρχεται μια φωτογραφία από δορυφόρο, μέσα από την οποία απεικονίζεται το χωριό
τους, ο τόπος που είχαν γεννηθεί, ό τόπος που θα μεγάλωναν τα παιδιά τους και
τα εγγόνια τους, όμως να μην είναι η ΤΥΜΠΟΥ που γνώριζαν. Το πιο άδικο γι’
αυτούς όμως είναι πως δεν τους αφήνουν να πλησιάσουν, έστω για πέντε λεπτά, να
παν εκεί που ήταν κτισμένο το σπίτι που τους γκρέμισαν για να φέρουν τις
γλυκιές αναμνήσεις που είχαν ως παιδιά μερικοί και ως νέοι άλλοι. Όμως, ξέρουν
πως το χωριό τους άλλαξε και πως δύσκολα θα το ξανά αντικρίσουν.
Αλλά, η ΤΥΜΠΟΥ δεν πεθαίνει όσο υπάρχουν παππούδες και γονείς
που εξιστορούν ιστορίες στα παιδιά τους και δεν θα πεθάνει εαν τα παιδιά
συνεχίσουν να κάνουν το καθήκον τους και εξιστορούν τις ιστορίες αυτές στα δικά
τους παιδιά.
Μπορεί να μην μπόρεσα μέσα από αυτό το άρθρο να αναφέρω όσα
θα ήθελε να γραφτούν ένας Τυμπιώτης όμως έχετε κάθε δικαίωμα να μας στείλετε
στο e-mail και στη σελίδα μας στο Facebook τι θα θέλατε άλλο να
αναφερθεί μέσα από το συγκεκριμένο άρθρο.
Σίγουρα θα γράψουμε και για άλλα κατεχόμενα χωριά γι’
αυτό θα είναι χαρά μας να μας στείλουν, όσοι επιθυμούν λίγα λόγια για τα δικά
τους χωριά και εμείς να αναδείξουμε τα χωριά τους μέσα από τα άρθρα μας.
Γιατί για εμάς ισχύει πως δεν πρέπει να ξεχνάμε τα
κατεχόμενα μέρη μας.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ.
Πηγή: Latsia News
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου